. skuteczne promowanie opieki nad dziećmi i kobietami, prewencja i wczesne leczenie chorób; wspieranie wizyt pracowników w domach pacjentów, oraz wzmocnienie współpracy na poziomie lokalnym, między mieszkańcami wiosek i podmiejskimi ośrodkami zdrowia, by wspierać odpowiednią opiekę nad dziećmi
. celem programów edukacyjnych jest rozwiązanie problemów uniemożliwiających dostęp do edukacji, oraz tych mających negatywny wpływ na jakość kształcenia. W projekcie kładzie się nacisk na rozbudzenie u dzieci chęci do nauki, wzmocnienie autonomii szkoły jako instytucji i lepsze zarządzanie jej zasobami. Celem programu jest także promowanie relacji między nauczycielem a rodzicami, by podkreślić ich istotną rolę w procesie edukacji dzieci. Przewidziana została również pomoc kobietom i młodzieży nie uczęszczającej do szkoły; będzie ona realizowana poprzez naukę pisania i czytania, oraz przekazywanie umiejętności przydatnych w życiu codziennym
. zadania dotyczące opieki nad dziećmi obejmują ochronę przed wszelkimi rodzajami dyskryminacji, przemocy, wykorzystania seksualnego i zmuszania do pracy oraz niedopuszczenie do zaniedbania ich wychowania; działania te dotyczą zarówno dzieci mieszkających w miastach jak i tych pochodzących z obszarów wiejskich; szczególną opieką są objęte dziewczynki. Obszary objęte zainteresowaniem UNICEF to prostytucja dziecięca, handel dziećmi, wykorzystywanie seksualne dzieci i problem dzieci ulicy. UNICEF będzie również zajmował się kwestią rejestracji urodzeń oraz wymiarem sprawiedliwości dla najmłodszych obywateli.
Prowadzone będą również starania w celu wzmocnienia praw ochrony dziecka, popierania reform i istniejących już praw.

Archipelag indonezyjski narażony jest na różne katastrofy naturalne (trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, powodzie), które mają niszczycielski wpływ na codzienne życie tamtejszej ludności, a szkody przez nie spowodowane są odczuwane jeszcze przez wiele lat.

Ostatnie wydarzenia dowiodły, że rozwarstwienie ekonomiczne oraz niepokoje społeczne mogą pozostawić trwałe szkody w życiu dzieci i kobiet. Program UNICEF jest więc skierowany na zaspokajanie potrzeb dzieci i kobiet znajdujących się w sytuacjach kryzysowych

Jawa Wschodnia (indonez. Jawa Timur)- prowincja w Indonezji we wschodniej części Jawy. Powierzchnia 47921 km²; 35839 tys. mieszkańców (2005); stolica Surabaja.

Obejmuje wschodnią część Jawy oraz wyspy: Madurę, Bawean, Sapudi, wyspy Kangean i inne. Powierzchnia wzdłuż wybrzeży nizinna, przez środkową część przebiega pasmo gór z najwyższymi wulkanami Semeru (3676 m), Lawu (3265 m), Arjuno (3339 m), Raung (3332 m), pomiędzy szczytami obniżenia tektoniczne i głębokie doliny rzeczne.

Gospodarka: rolnictwo (ryż, kawa, tytoń, palma kokosowa, kakao); eksploatacja lasów; dobrze rozwinięty przemysł, głównie petrochemiczny, spożywczy, tytoniowy, drzewny; rybołówstwo; turystyka.

Główne miasta: Surabaja, Malang, Madiun, Jember, Kediri, Blitar.

Borneo Zachodnie (indonez. Kalimantan Barat) - prowincja w Indonezji w zachodniej części wyspy Borneo. Powierzchnia 146760 km²; 4573 tys. mieszkańców (2005); stolica Pontianak. Dzieli się na 2 okręgi miejskie i 10 dystryktów.

Powierzchnia wnętrza prowincji nizinna, łańcuchy gór Schwanera i gór Müllera tworzą naturalną granicę z prowincją Borneo Środkowe, część granicy z malezyjskim stanem Sarawak biegnie wzdłuż gór Kapuas Hulu. Dwie trzecie powierzchni stanowi dorzecze rzeki Kapuas, która jest ważnym szlakiem komunikacyjnym. Do prowincji należą też przybrzeżne wyspy na cieśninie Karimata.

90% ludności stanowią Dajakowie i Malajowie, najważniejszą mniejszością są Chińczycy.

Gospodarka: rolnictwo (ryż, kukurydza, orzeszki ziemne, orzechy kokosowe, olej palmowy, kauczuk, kakao, pieprz); rybołówstwo (tuńczyki, krewetki, anchois); eksploatacja lasów; wydobycie ropy naftowej, metali szlachetnych, miedzi, węgla.

Główne miasta: Pontianak, Singkawang.

Borneo Południowe (indonez. Kalimantan Selatan) - prowincja w Indonezji w południowej części wyspy Borneo. Powierzchnia 37660 km²; 3196 tys. mieszkańców (2005); stolica Banjarmasin. Najmniejsza i zarazem najgęściej zaludniona prowincja Kalimantanu. Dzieli się na 2 okręgi miejskie i 11 dystryktów.

Powierzchnia głównie nizinna, pokryta w większości terenami bagiennymi, liczne rzeki (prowincja nazywana jest Krajem tysiąca rzek), największe z nich: Barito, Negara, Martapura. We wschodniej części tereny wyżynne i górskie(Gunung Besar 1892 m n.p.m.), porośnięte lasem równikowym. Do prowincji należą także mniejsze wyspy na cieśninie Makasar u południowo-wschodniego wybrzeża Borneo (m.in. Laut i Sebuku)

Największą grupą etniczną są Banjarowie, którzy stanowią ok 75% ludności, zamieszkują głównie wzdłuż wybrzeża. 98% ludności wyznaje islam.

Gospodarka opiera się na rolnictwie (najważniejsze produkty: orzechy kokosowe, kakao, goździki, kauczuk), eksploatacji lasów (rattan, drewno, (m.in. heban), żywica) i rybołówstwie (tuńczyki). Wydobywana jest ropa naftowa, węgiel, rudy żelaza, złoto, diamenty.

Główne miasta: Banjarmasin, Martapura, Kota Baru, Banjarbaru.

Nowa Gwinea (ang. New Guinea, indonez. Irian) - wyspa w zachodniej części Oceanu Spokojnego, w Melanezji. Druga, po Grenlandii, pod względem wielkości wyspa świata. Od zachodu przylega do niej Archipelag Malajski, od wschodu - Archipelag Bismarcka i Wyspy Salomona, a od południa - Australia oddzielona od niej Cieśniną Torresa. Wnętrze wyspy zajmują potężne pokryte lodowcami, wznoszące się na blisko 5000 m n.p.m. Góry Śnieżne.

Na południu znajduje się zabagniona nizina, porośnięta bujnym lasem tropikalnym z licznymi endemicznymi gatunkami roślin. Z centralnych pasm górskich wypływają rzeki Fly, Sepik, Mamberamo. Z surowców mineralnych występuje tu ropa naftowa i złoto.

Powierzchnia Nowej Gwinei wynosi 785 tys. km², z czego 422 tys. km² zajmują indonezyjskie prowincje Papua Zachodnia i Papua leżące w zachodniej części wyspy, natomiast pozostała wschodnia część należy do Papui-Nowej Gwinei. Wyspę zamieszkuje ok. 4,7 mln mieszk. (1987), z czego większość stanowią Papuasi.

W Indonezji cały rok panują wysokie temperatury, łagodzone na wybrzeżach. Pora sucha trwa zazwyczaj od maja do września (oprócz Moluków) i opóźnia się, im dalej na wschód: na Timorze zaczyna się w listopadzie.

Indonezja to największy kraj wyspiarski na świecie. Ten urzekający archipelag stanowi pomost pomiędzy dwoma kontynentami: Azją i Australią i oblewany jest wodami Oceanu Spokojnego i Indyjskiego.
Temperatury w okolicach 30°C, panujące tu od stycznia do grudnia, sprzyjają wycieczkom do Indonezji przez cały rok.

Indonezja podzielona jest na trzy obszary, które tworzone są przez Wyspę Jawę, Wyspę Sumatrę i Wyspę Kalimantan. Do Indonezji należy także wiele mniejszych wysp, a wśród nich archipelag Wysp Sundajskich z popularną i urzekającą Wyspą Bali oraz archipelag Wysp Maluków. Każda z nich jest na swój sposób inna.

Zróżnicowany i malowniczy krajobraz Indonezji tworzony jest przez zielone równiny, pola ryżowe oraz ciemne i bujne tropikalne lasy pełne unikatowych gatunków zwierząt i roślin. Wulkaniczne pasma górskie to głównie największe góry Indonezji- Puncak Jaya o wysokości 5 200 m. n. p. m. oraz wulkan Kerinci w zachodniej Sumatrze.

Indonezja to przede wszystkim niezliczone kontrasty i zabytki kultury sprawiające, że jest to bardzo wyjątkowe, fascynujące i atrakcyjne miejsce wakacji. Różnorodne indonezyjskie wyspy urzekają przybywających tu na wakacje turystów pięknem i bogactwem przyrody oraz zabytków architektury. Oprócz tego wybierając wakacje na wyspach Indonezji mamy okazję poznać osobliwości dymiących stożków wulkanicznych, gorące źródła, tarasowe, pola ryżowe, małe wioski ukryte w dżunglach oraz bajkowe rafy koralowe na brzegach rajskich plaż.
To kraj będący mieszanką kultur i tradycji. Wpływy hinduizmu, buddyzmu, islamu i chrześcijaństwa widoczne są w licznych niepowtarzalnych budowlach i zabytkach Indonezji. Świątynie ukryte w zielonych dolinach oraz setki wulkanów są niezwykłą atrakcją dla turystów.

Bali to tropikalna, dzika dżungla, porośnięta zieloną roślinnością, na wybrzeżu której znajdziemy turystyczny raj tworzący jakby pierścień okalający złote, piaszczyste brzegi. To najbogatsza wyspa Indonezji, uwielbiana przez turystów dzięki przyjaznym mieszkańcom, pięknym widokom, błękitnym lagunom i luksusowym hotelom, słynącym z rozpieszczania swoich gości.

Równikowy klimat zapewnia wysokie temperatury, idealne dla wytrawnych plażowiczów, którzy z wakacji chcą powrócić z piękną opalenizną. Porastające wyspę lasy stanowią dobre miejsce na piesze wycieczki – jeśli chcemy zaszyć się głęboko w dżungli i i silnie odczuć kontakt z przyrodą – zabierzmy ze sobą lokalnego przewodnika – ten pokaże nam najwspanialsze balijskie uroki.

Wizytówką wyspy są jednak nie tylko kurorty, ale przede wszystkim zabytki - świątynie, miejsca kultu i wioski, do których nie dotarła jeszcze cywilizacja. Co zmanienne dla tutejszego krajobrazu - każda z osad zaszytych głęboko w tropikalnych lasach posiada swoją świątynię, gdzie miejscowa ludność wyznania hinduskiego znosi dary dzienczynne i odprawia modlitwy.

Te monumentalne budowle wyrastają niemal wszędzie, nawet na małcyh cyplach, tworząc w ten sposób mistyczną oazę. Najbardziej charakterestyczną zdaje się być Ulun Danu na jeziorze Breratan, w parku Tabanan.

Na całej długości wybrzeża, w zwłaszcza po jego wschodniej i południowej stronie rozciągają się kurorty oferujące wczasowiczom wypoczynek w luksusie. Eleganckie obiekty noclegowe doskonale współgrają z miejscowym krajobrazem – łódkami rybaków i bazarami, na których można zaopatrzyć się w oryginalne pamiątki. W głębi lądu znajdują się głównie obiekty sakralne, oszałamiające przepychem i stylem orientu, otoczone bujnymi, barwnymi ogrodami.

Sumatra – indonezyjska wyspa położona w Azji Południowo-Wschodniej, w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich. Na północnym wschodzie Cieśnina Malakka oddziela Sumatrę od Półwyspu Malajskiego; na południowym wschodzie Cieśnina Sundajska oddziela ją od Jawy.

Szósta pod względem powierzchni wyspa świata.